مجله دندانپزشکی

Mendeley  

Zotero  

Rahimi Ghajour M, Akbari B. Sol-Gel ceramic nanolayers on restoratives: Adhesion, optics, and antibiofilm performance; A review article. J Dent Med-tums 2026; 39 : 26
URL: http://jdm.tums.ac.ir/article-1-6423-fa.html

این مقاله مروری، فیلم‌های نازک سل‌ژل را به ‌عنوان ابزاری مهندسی برای تنظیم هدفمند میان ‌فازهای ترمیمی در چارچوب پیوند ساختار، فرآیند، خواص و عملکرد تبیین می‌کند. تمرکز اصلی بر این موضوع قرار دارد که چگونه مسیرهای محلولی دما پایین، از طریق انتخاب پیش ‌ماده‌ها، تنظیم پارامترهای رسوب ‌دهی و کنترل برنامه‌های تراکم، به سازمان ‌یابی شبکه، توزیع تخلخل و شکل ‌گیری کارکردهای سطحی منجر می‌شوند، مؤلفه‌هایی که در چسبندگی بین ‌سطحی، انتقال نور و چسبندگی اولیه میکروبی نقش تعیین‌ کننده‌ای ایفا می‌کنند. در حوزه چسبندگی، میان ‌فازهای سیلیکایی حاصل از نفوذ سطحی یا پوشش‌های نازک همپوش، سطوحی غنی از سیلانول بر روی زیرکونیای تترا گونال پایدار شده با ایتریا ایجاد کرده و امکان برقراری اتصال پایدار با سامانه‌های متاکریلاتی را فراهم می‌سازند، هم‌ زمان، طراحی اکسیدهای ترکیبی زیرکونیا‌سیلیکا، ناسازگاری‌های موضعی را تعدیل کرده و انتشار یکنواخت پرایمر را تسهیل می‌کند. در حوزه نوری، مهندسی ضریب شکست از مسیر به‌ کارگیری سیلیکای متخلخل یا شبکه‌های آلی‌ معدنی نانومقیاس دنبال می‌شود، راهبردهایی که دستیابی به رفتار ضد بازتاب، حفظ براقیت سطح و افزایش تحمل نسبت به تغییرات ضخامت لایه را بر پایه ساختارهای گرادیانی هدف گذاری می‌کنند. در کنترل بیوفیلم، پوشش‌های تیتانیا پاسخ‌ پذیر به نور مرئی در شرایط نوردهی بالینی عملکرد مؤثری نشان می‌دهند، در حالی که ماتریس‌های سیلیکایی یا سامانه‌های آلی‌ معدنی یون‌دار، رهایش موضعی یون‌های نقره یا روی و اثرات ضد باکتریایی مستقل از نور را فراهم می‌آورند. چالش‌های کلیدی شامل ایجاد تعادل میان کاهش ضریب شکست و حفظ سختی، ارتقای پایداری هیدرولیتیکی در برابر خطر شکنندگی و پیشگیری از پیامدهای ناخواسته فوتوکاتالیز بر رنگ و براقیت سطح گزارش می‌شوند. از منظر کاربرد بالینی، باز تولید پذیری به تعریف پنجره‌های فرآیندی محدود، پایش دقیق ضخامت و زبری سطح، هم ‌راستایی با گردش‌کارهای رایج و تنظیم سنجیده دوز نور وابسته باقی می‌ماند. در مجموع، نانو لایه‌های سل‌ژل امکان تقویت انتخابی میان ‌فاز، تنظیم نوری و زیست ‌فعال ‌سازی سطح را فراهم می‌سازند، مشروط بر آنکه ساختار لایه و کنترل کیفیت به‌ عنوان متغیرهای محوری طراحی لحاظ شوند.