fa ارزیابی قدرت باند برشی براکتهای  فلزی به مینا پس از کاربرد پرایمر روی بیس براکت:یک مطالعه آزمایشگاهی عمومی general تحقیقی Research <p> <a name="OLE_LINK106"></a><a name="OLE_LINK105"> <strong>زمینه و هدف: </strong></a>این مطالعه با هدف ارزیابی تأثیر کاربرد دو نوع پرایمر روی بیس براکت، بر قدرت باند برشی (SBS) و نحوه شکست باند انجام گرفت. </p><p>  <strong>روش بررسی: </strong>در این مطالعه 75 دندان کشیده شده پرمولر انسان به سه گروه مساوی تقسیم شدند؛ گروه 1 (کنترل): در این گروه براکت‌ها پس از آماده‌سازی سطح مینا به روش معمول (اسید اچ + پرایمر) توسط کامپوزیت لایت کیور Transbond XT باند شدند. گروه 2 (TX) : در این گروه نیز براکت‌ها شبیه گروه 1 به سطح‌‌ مینا باند شدند، تنها با این تفاوت که قبل از قرار دادن کامپوزیت، یک لایه پرایمر Transbond XT بر روی بیس براکت زده شد. گروه 3 (PL) : در این گروه نیز قبل از قرار دادن کامپوزیت یک لایه پرایمر Transbond Plus روی بیس براکت زده شد. بعد از 24 ساعت آزمون قدرت باند برشی با سرعت کراس هد 5/0‌‌ میلی‌متر بر دقیقه انجام گرفت. در ادامه به کمک استریو‌میکروسکوپ مقادیر (Adhesive remnant index) ARI و شاخص شکست کوهزیو محاسبه شد. نتایج قدرت باند برشی، توسط آزمون‌‌های ANOVA و دانکن آنالیز گردید. نتایج ARI و شاخص شکست کوهزیو نیز، توسط آزمون‌‌های کراسکال والیس و من ویتنی بررسی شد. </p><p>  <strong>یافته‌‌ها: </strong>قدرت باند برشی بین سه گروه از نظر آماری اختلاف معنی‌داری را نشان داد (001/0 P< ). بیشترین قدرت باند مربوط به گروه TX و کمترین مربوط به گروه PL بود. دو گروه کنترل و TX از نظر ARI تفاوت آماری معنی‌داری نداشتند (199/0 P= ). این دو گروه از نظر شاخص شکست کوهزیو نیز اختلاف معنی‌داری نداشتند (093/0 P= ). گروه‌‌های کنترل و TX هر دو از نظر ARI و شاخص شکست کوهزیو دارای تفاوت معنی‌دار با گروه PL بودند (در تما‌می مقایسه‌‌ها 001/0 P< بود). </p><p>  <strong>نتیجه‌گیری: </strong>کاربرد پرایمر Transbond XT روی بیس براکت بر قدرت و نحوه شکست باند مؤثر بوده و سبب استحکام بیشتر باند شده است، در حالیکه کاربرد پرایمر Transbond Plus از استحکام باند کاسته است. </p> <p style="TEXT-ALIGN: justify"><strong>Background and Aims:</strong> The aim of this study was to evaluate the effect of application of two types of primers over bracket bases on the shear bond strength (SBS) and mode of bond failure.<br><strong>Materials and Methods:</strong> In this study, 75 human premolar teeth were divided into three equal groups. In group 1 (control), after surface preparation of enamel by conventional method (acid etching+primer) brackets were bonded with Transbond XT composite. In group 2 (TX), brackets were bonded to enamel same as the first group but Transbond XT primer were used on bracket bases before placement of composite. In group 3 (PL), Transbond plus primer was applied on bracket bases before placement of composite. After 24 h, the SBS test was performed by universal testing machine at crosshead speed of 0.5 mm/min. Then, adhesive remnant index (ARI) scores and percentage of cohesive fracture were determined using stereomicroscopy. SBS data were analyzed by one-way ANOVA and Duncan tests. Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests were used to analyze ARI and cohesive fracture results.<br><strong>Results:</strong> There was significant difference in SBS values among the groups (P<0.001). The highest SBS was shown in TX group and the lowest was seen in PL group. There was no significant difference between control and TX groups in ARI scores (P=0.199). No significant difference was found in cohesive fracture values between the groups (P=0.093). Both the control and TX groups showed significant difference in ARI scores and cohesive fracture compared with the PL group in all of the comparisons (P<0.001).<br><strong>Conclusion:</strong> Application of Transbond XT primer over bracket base affects the bond strength and failure mode. Transbond XT primer increased the bond strength but Transbond plus primer decreased it.</p> پرایمر,Transbond XT,Transbond Plus Primer,Transbond XT,Transbond Plus 94 101 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-70&slc_lang=fa&sid=1 Z. Hedayati زهره هدایتی hedayatz@yahoo.com Yes دانشکده دندانپزشکی و عضو مرکز تحقیقات ارتدنتیکس دانشگاه علوم پزشکی شیراز MM. Firuzbakht محمد مهدی فیروزبخت No دانشکده دندانپزشکی و عضو مرکز تحقیقات ارتدنتیکس دانشگاه علوم پزشکی شیراز