fa ارزیابی کلینیکی و رادیوگرافیک درمان گرفتاری درجه II فورکا مولرهای فک پایین با استفاده از  Demineralized Bone Matrix (Dynagraft) در مقایسه با روش Coronally Positioned Flap عمومی general تحقیقی Research <p dir="rtl"><strong>بیان مسأله:</strong> یکی از مشکلات درمان بیماریهای پریودنتال، گسترش بیماری به ناحیه انشعاب ریشه‌ها می‌باشد. روشهای متعددی برای درمان این ضایعات مطرح گردیده است. این روشها شامل درمانهای Resective, Conservative و Regenerative می‌باشد.<br><strong>هدف: </strong>مطالعه حاضر با هدف مقایسه دو روش بازسازی شامل روش موقعیت‌دادن کرونالی فلپ و استفاده از ماده آلوگرفت Demineralized Bone Matrix (Dynagraft) به منظور بازسازی استخوان در درگیری فورکیشن درجه II فک پایین انجام شد.<br><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه Randomized Controlled Clinical Trial که به صورت دو سویه‌کور انجام شد, ‌12 نفر از مراجعه‌کنندگان به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران (9 زن و 3 مرد) که در محدوده سنی 25 تا 40 سال بودند, مورد بررسی قرار گرفتند؛ این افراد دارای درگیری فورکای درجه II مولرهای فک پایین (طبقه‌بندی Glickman) به صورت Bilateral بودند. مولرهای یک طرف توسط ماده پیوندی Dynagraft و طرف مقابل توسط روش موقعیت دادن کرونالی فلپ مورد درمان قرار گرفتند. متغیرهای عمق پاکت (PPD), سطح چسبندگی کلینیکی (CAL)، لثه کراتینیزه (KG) و عمق پروبینگ افقی (HPD) در زمان عمل, 3 و 6 ماه پس از جراحی اندازه‌گیری و ثبت شدند. همچنین به منظور بررسی تغییرات رادیوگرافیک استخوان و نیز تأیید یافته‌های حاصل از اندازه‌گیریهای کلینیکی در مقاطع زمانی فوق, رادیوگرافی RVG نیز انجام شد. تحلیل اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون آماری Paired t انجام شد.<br><strong>یافته‌ها:</strong> میانگین کاهش PPD 3 و 6 ماه بعد از عمل در گروه مورد به ترتیب 75/1 و 25/2 میلیمتر (005/0P<) و در گروه شاهد 26/1 و 27/1 میلیمتر بود (005/0P<). میانگین Attachment Gain 3 و 6 ماه بعد از عمل در گروه مورد به ترتیب 1/1 و 5/1 میلیمتر (005/0P<) و در گروه شاهد 2/0 میلیمتر و 3/0 میلیمتر بود. میانگین کاهش لثه کراتینیزه 3 و 6 ماه بعد از عمل در گروه مورد به ترتیب 5/0 و 6/0 میلیمتر (005/0P<) و در گروه شاهد 1/1 میلیمتر و 1/1 میلیمتر بود (005/0P<). میانگین کاهش HPD 3 و 6 ماه بعد از عمل در گروه مورد به ترتیب 55/1 و 2 میلیمتر (005/0P<) و در گروه شاهد 55/0 و 55/0 میلیمتر بود (01/0P<). رادیوگرافی RVG تهیه شده از نواحی فوق 3 و 6 ماه بعد از عمل نشانگر تأیید تغییرات ایجادشده طبق یافته‌های حاصل از اندازه‌گیریهای کلینیکی بود؛ به گونه‌ای که ترمیم استخوان (Bone Filling) در گروه مورد نسبت به گروه شاهد بهتر بود.<br><strong>نتیجه‌گیری:</strong> با توجه به نتایج این مطالعه, می‌توان استفاده از ماده پیوندی (Dynagraft) DBM را به عنوان روشی مناسب برای درمان ضایعات درجه II مولرهای فک پایین توصیه نمود. به هر حال مطالعات بیشتر با حجم نمونه بالاتر، مشاهدات طولانی‌ مدت‌تر و نیز بررسی بافت‌شناختی برای ارزیابی کامل این گونه روشهای بازسازی و پتانسیل آنها برای ترمیم درگیری فورکا مورد نیاز است.</p> <p><strong>Statement of Problem:</strong> One of the problems associated with the treatment of periodontal diseases is caused through the extension of disease toward furcation area. Several techniques in Conservative, Resective and Regenerative categories have been suggested for the treatment of furcation involvement.<br><strong>Purpose:</strong> The aim of this study was to compare the results of the treatment of grade II furcation involvement in mandibular molars using an allograft material named 'Dynagraft' (a type of demineralized bone matrix) and the coronally positioned flap. </p><p><strong>Materials and Methods:</strong> In this randomized controlled clinical trial study, twelve patients (9 females and 3 males), aged 25 to 40, suffering from bilaterally grade II furcation involvement of mandibular molars who referred to dental faculty Tehran University of medical Sciences, were investigated. The molars of one side were treated by Dynagraft whereas those of the opposite side underwent the CPF method. Measurements of the probing pocket depth (PPD), clinical attachment level (CAL), keratinized gingiva (KG) and horizontal probing depth (HPD) were recorded at baseline, 3 and 6 months after surgery. In order to investigate the bone radiographic changes, radiovisiography at the mentioned periods in addition to clinical investigation, were performed. For statistical analysis, Paired West was used.<br><strong>Results:</strong> The mean PPD reduction three months and six months after the operation were 1.75 mm and 2.25mm, respectively in the Dynagraft (test) group whereas 1.26mm and 1.27mm in the CPF (control) group (P<0.005). The mean attachment gain three months and six months after the operation were 1.1 mm and 1.5mm respectively in the test group, and 0.2mm and 0.3mm in the control group (P<0.005). The mean KG reduction three months and six months after the operation were 0.5mm and 0.6mm respectively in the test group and those of the control group were 1.1mm and 1.1mm. The mean HPD reduction three months and six months after the operation were 1.55mm and 2mm respectively in the test group (P<0.005) and 0.55mm and 0.55mm in the control group (PO.01). Radiovisiography of the mentioned areas three months and six months after the operation confirmed the changes obtained from clinical measurements, showing appreciable reconstructive results (Bone filling) in the test group as compared with the control group. Moreover, root resorption was not observed.<br><strong>Conclusion:</strong> Based on the results of this study, Dynagraft can be used as an appropriate material in the treatment of grade II furcation involvement in mandibular molars. However, for a through evaluation of such regenerative techniques in furcation involvement, further studies with larger population and long term follow up in addition to histologic studies are suggested. </p> بازسازی پریودنتال،ماتریکس استخوانی دمینرالیزه،درگیری فورکا،روش موقعیت دادن کرونالی فلپ،Dynagraft Periodontal regeneration,Demineralized bone matrix,Furcation involvement,Dynagraft 19 25 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-378&slc_lang=fa&sid=1 A. Khorsand افشین خورسند Yes Y. Soleimani Shayesteh یدالله سلیمانی شایسته No AR. Talaci Pour احمدرضا طلایی‌پور No AH. Negaresh امیرحسین نگارش No