fa بررسی تغییرات طول ریشه دندانهای ثنایای بالا در دوران ریتنشن ارتودنسی1 عمومی general تحقیقی Research <p dir="rtl" align="right"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong>زمینه و هدف:</strong> تحلیل خارجی آپیکال ریشه یک پیامد رایج در درمان ارتودنسی است. در زمینه تغییرات طول ریشه در دوران بعد از درمان تناقضاتی وجود دارد. اگرچه تعداد زیادی از محققان اعتقاد دارند که بعد از توقف حرکت فعال دندان وضعیت تحلیل ثابت خواهد بود؛ ولی اطلاعات کمّی، نادر است. هدف از این مطالعه ارزیابی کمّی تغییرات طول ریشه‌های ثنایای بالا در دوران بعد از درمان ارتودنسی ثابت بود؛ همچنین تأثیر جنس و بعضی عوامل مرتبط با درمان فعال بر روی آن مورد ارزیابی قرار گرفت.<br><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه case cross over بر روی 80 بیمار (52 دختر و 28 پسر) 13- 22 ساله انجام شد. تمام بیماران در مرحله دباندینگ و شروع فاز ریتنشن بودند. ریتینرهای مورد استفاده بیماران در فک بالا از نوع Hawley بود. 3 و 7 ماه بعد از دباندینگ رادیوگرافی‌های پری‌آپیکال با تکنیک استاندارد موازی تهیه شد؛ سپس با استفاده از نرم‌افزار کامپیوتری طول تاج و ریشه دندانهای قدامی فک بالا اندازه‌گیری شد. تغییرات طول ریشه‌ها با در نظر گرفتن ضرایب تصحیح اندازه تصاویر، تعیین گردید؛ همچنین ارتباط بین موارد زیر با تغییرات طول ریشه انسیزورهای بالا در دوران ریتنشن ارتودنسی بررسی شد:<br>1- جنس بیمار<br>2- نوع طرح درمان (non-extraction/extraction)<br>3- نوع تکنیک (مکانوتراپی) انجام شده (standard edgewise/straight-wire edgewise)<br>4- طول مدت درمان فعال (از زمان شروع درمان فعال در فک بالا تا زمان دباندینگ به صورت کمتر از 2 سال/2سال و بیشتر)<br>آنالیز آماری به کار رفته آزمون t و 4-way ANOVA بود و در تمامی موارد 05/0P به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.<br><strong>یافته‌ها:</strong> تحلیل آپیکال ریشه سانترال های بالا در دوران پس از درمان با افزایش زمان پیگیری ارتباط معنی داری نداشت. تحلیل آپیکال ریشه لترال های بالا در دوران بعد از درمان با افزایش زمان پیگیری ارتباط معنی داری داشت. تغییرات طول ریشه انسیزورهای بالا در دوران بعد از درمان با جنس، نوع طرح درمان، نوع تکنیک درمان و طول مدت درمان فعال ارتباط معنی داری نداشت (05/0P>).<br><strong>نتیجه‌گیری:</strong> با توجه به کاهش بیشتر طول ریشه دندان‌های لترال بالا در دوران بعد از درمان، بهتر است اقدامات پیشگیرانه در این رابطه برقرار یا تشدید شوند.<br></font></p> <p><strong>Background and Aim:</strong> External apical root resorption is a common iatrogenic consequence of orthodontic treatment. Much controversy exists in the literature about changes in root lengths at post treatment periods. Although many practitioners believe that resorption becomes stable after active treatment, quantitative data are scarce. The purpose of this study was to determine quantitative changes in root lengths of maxillary incisors during fixed orthodontic post treatment period, and to assess if it is influenced by gender and factors related to active treatment. </p><p><strong>Materials and Methods:</strong> This was a case cross over study, performed on 80 patients (52 females and 28 males) aged between 13 and 22 years. At debonding stage and beginning of retention phase of fixed orthodontic treatment, Hawley type retainer was fabricated for maxillary arch. Periapical radiographs of maxillary incisors using standard parallel technique were obtained immediately after debonding, and 3 and 7 months later. Crown and root lengths of maxillary incisors were measured using computer program. Changes in root lengths were calculated considering correction factors. Also associations between some factors and the change in root lengths during post treatment periods were assessed. These included gender, type of treatment plan (non extraction/extraction), technique (standard edgewise/straight-wire edgewise) and duration of active treatment (less than 2 years/2 years and more). T-test and 4-way ANOVA were used for statistical analysis with P0.05 as the limit of significance. </p><p><strong>Results:</strong> No significant relation was found between apical root resorption of maxillary central incisors and time elapsed after treatment. Significant relation was observed between apical root resorption of maxillary lateral incisors and the length of post treatment period. No significant relation was found between root length changes of maxillary incisors during post treatment period and gender, type of treatment plan, technique, and the length of active treatment period (P 0.05). </p><p><strong>Conclusion:</strong> Considering the general process of root length reduction in maxillary lateral incisors during post treatment period, establishment of preventive measures is emphasized. </p> تحلیل ریشه، ثنایا، ارتودنسی، دوره ریتنشن، پیگیری Root resorption, Incisor, Orthodontic, Retention period, Follow-up 13 21 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-293&slc_lang=fa&sid=1 H. Ravanmehr حسین روانمهر No SM. Seyed Javadein سید مصطفی سید جوادین Yes