Eftekhar Ashtiani R, Kalbasi Y, Hamidi-Fard M, Beyabanaki E. Evaluation of the anti-viral effects of combinations of cetylpyridinium chloride and nano-silver colloid on herpes simplex virus type 1. J Dent Med-tums 2026; 39 : 4
URL:
http://jdm.tums.ac.ir/article-1-6355-fa.html
افتخار آشتیانی رضا، کلباسی یاس گل، حمیدی فرد مجتبی، بیابانکی الهه. بررسی اثرات ضد ویروسی ترکیبات ستیل پیریدینیوم کلراید و کلوئید نانو نقره روی ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1. مجله دندانپزشکی. 1405; 39
() URL: http://jdm.tums.ac.ir/article-1-6355-fa.html
1- استادیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2- دندانپزشک، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
3- استادیار گروه تحقیقات ویروس شناسی، بخش هپاتیت و ایدز، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران
4- دانشیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده: (362 مشاهده)
زمینه و هدف: علی رغم وجود مستندات اثر ضد ویروسی مواد ستیل پیریدینیوم کلراید (CPC) و کلوئید نانو نقره (Ag) بر ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1، تأثیر ترکیب این دو ماده از نظر احتمال اثر سینرژیسمی در غلظتهای مختلف در این زمینه نامشخص است. هدف از این مطالعه بررسی اثر ضد ویروسی ترکیب غلظتهای مختلف دو ماده ستیل پیریدینیوم کلراید و کلوئید نانو نقره بر روی ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 بود.
روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی که در سال 1400 در بخش ویروس شناسی مولکولی انستیتو پاستور ایران انجام شد، پس از تست سمیت سلولی غلظتهای مختلف CPC و Ag، اثر ضد عفونی کنندگی غلظتهای ایمن به صورت تکی و ترکیبی روی سلولهای آلوده به ویروس هرپس نوع 1 مورد بررسی قرار گرفت. گروههای مورد مطالعه در تستهای مورد بررسی عبارت بودند از گروههای 1 تا 6 شامل غلظتهای 01/0 تا µg/ml 1000 Ag، گروههای 7 تا 12 شامل غلظتهای 1/0 تا µg/ml 10000 CPC و گروههای ترکیبی µg/ml (G13) 10 µg/ml + CPC 10 Ag، µg/ml (G14) 1 µg/ml + CPC 10 Ag و µg/ml (G15) 10 µg/ml + CPC 1 Ag. بررسی نتایج با آزمون One-Way ANOVA و آزمون تعقیبی Games-Howell و Tukey HSD با سطح معنی داری 05/0 انجام شد.
یافتهها: بر اساس میانگین نتایج تست MTT و میزان زنده مانی سلولها پس از مواجهه با ویروس هرپس نوع 1، بیشترین سلول زنده مربوط به گروه µg/ml 10 Ag و بعد از آن به ترتیب متعلق به گروههای µg/ml 10 CPC، µg/ml 10 µg/ml + CPC 10 Ag، µg/ml 10 µg/ml + CPC 1 Ag و µg/ml 1 µg/ml + CPC 10 Ag بود. از نظر غیر فعال سازی ویروس هرپس نوع 1 و اثر ضد ویروسی آنها طبق نتایج به دست آمده تفاوت آماری معنی داری بین گروههای 1 با 3، 4، 5، 6، 10 (001/0>P) ، 2 با 3 (40/0P=)، 2 با 4 (041/0P=)،2 با 5 و 6 (035/0P=)،7 با 10، 11 و 12 (001/0>P)، 8 با 10، 11 و 12 (001/0>P) و 9 با 10، 11 و 12 (001/0>P) مشاهده شد. از میان گروههای ترکیبی بیشترین تأثیر ضد ویروسی و کمترین سمیت سلولی مربوط به µg/ml 10 µg/ml + CPC 10 Ag بود. همچنین کمترین اثر ضد ویروسی در گروههای ترکیبی در گروه µg/ml 1 µg/ml + CPC 10 Ag مشاهده شد.
نتیجهگیری: بیشترین سلول زنده مربوط به گروه µg/ml 10 Ag و سپس µg/ml 10 CPC بود و ترکیب دو ماده باعث کاهش اثر در این زمینه شد. اثر ضد ویروسی مواد به تنهایی نسبت به حالت ترکیبی بیشتر بود. از طرفی از بین گروههای ترکیبی بیشترین اثر ضد ویروسی و کمترین سمیت سلولی در ترکیب µg/ml 10 µg/ml + CPC 10 Ag مشاهده شد.
شمارهی مقاله: 4
نوع مطالعه:
تحقیقی |
موضوع مقاله:
تخصصی